Mijn verhaal begint met beelden
Wat ik altijd heb gehad, is een fascinatie voor verhalen. Mensen die mij kennen, weten dat ik vaak in beelden praat. Niet in losse zinnen, maar eerder in scènes. Als een korte film die zich in mijn hoofd afspeelt. Verhalen ontstaan bij mij vanzelf: in beelden, sferen en momenten.
Tijdens mijn studie ontdekte ik dat ik dyslectisch ben. Dat heeft mij lange tijd weerhouden van schrijven. De verhalen waren er wel, maar ze bleven ongeschreven. Totdat ik een aantal jaar geleden de moed vond om er daadwerkelijk één op papier te zetten.
Samen met een aantal vrienden begon ik aan een zoektocht. Welke vormgeving past bij het verhaal? Welke afmetingen van een boek zijn geschikt? Wat is het beste lettertype om rustig te lezen? Hoe zorgen we ervoor dat de tekst klopt? En misschien wel het meest bijzondere onderdeel: de kaft.
De kaft
Ik noem het bewust een kaft en geen cover. Voor mij is een kaft het omhulsel van een verhaal. Iets dat het verhaal draagt, versterkt en recht doet aan wat zich ertussen op de pagina’s en de tekst bevindt. Een cover voelt voor mij meer als een bedekking; iets wat eroverheen ligt.
En daarmee doet het, in mijn ogen, het verhaal tekort.
Wat voor mij telt, is dat een boek niet alleen gelezen wordt. Het mag ook gezien, gevoeld en beleefd worden. En misschien begint een goed verhaal daarom al voordat je de eerste bladzijde omslaat.
Wat beweegt Frank:
Frank schrijft inmiddels al jarenlang. Wat begon als een verzameling korte verhalen en losse gedachten op papier, groeide in de loop der jaren uit tot volwaardige romans. Zijn verhalen ontstaan vanuit observaties, gevoelens en vragen over het leven. Over mensen, relaties en de zoektocht naar wie je werkelijk bent.
Na zijn debuutroman Ik heb je lief, mijn hele leven verscheen in 2026 zijn tweede roman: Opnieuw Beginnen.
In zijn werk verkent Frank thema’s die dicht bij het leven staan. De kwetsbaarheid van mensen, en in het bijzonder die van mannen. Het verlangen om gezien en begrepen te worden. De zoektocht naar liefde, verbinding en identiteit. En vooral: het ontdekken van wie je bent. Als persoon, als partner en als kind.
Zijn romans zijn daarmee meer dan verhalen alleen. Het zijn zoektochten. Naar jezelf, naar de ander en naar de plek die je inneemt in het leven. Frank schrijft over wat ons mens maakt. Over wat we voelen, maar niet altijd durven uit te spreken.
Quote:
“Als je ergens niets aan kan veranderen, je er dan bij moet neerleggen, anders vergalt het je leven.”
[Kevin: Ik heb je lief, mijn hele leven, 2026]
Waarover schrijft Frank: Over liefde, moed en jezelf durven zijn
De verhalen die Frank schrijft, gaan over mannen die de moed vinden om zich open te stellen. Om hun eigen waarheid te omarmen en lief te hebben zonder zich te verbergen. Mannen die van mannen houden jongens van jongens, mensen van mensen ongeacht hen verleden. En het zijn verhalen over ontdekken dat liefde uiteindelijk vooral gaat over jezelf kunnen en mogen zijn.
Tegelijkertijd kijkt Frank verder dan het label van een relatie. Want hoewel relaties er aan de buitenkant verschillend uit kunnen zien, zijn de gevoelens die eraan ten grondslag liggen vaak verrassend herkenbaar.
Of het nu gaat om een heteroseksuele relatie of een LHBTIQ+-relatie: mensen zoeken naar liefde, verbinding, vertrouwen en geborgenheid. Sommige relaties groeien uit tot iets moois en sterks. Andere veranderen langzaam in een vriendschap, raken uit balans of eindigen uiteindelijk.
Juist die herkenbaarheid vormt een belangrijke laag in Franks romans.
Hoewel de romans geen reeks vormen en ieder verhaal op zichzelf staat, vormen ze samen wel een geheel. Terugkerende thema’s verbinden de verhalen met elkaar: gelijkheid, gevoelens, kwetsbaarheid en de kracht om jezelf te durven zijn.
Ze gaan over mensen die proberen hun plek te vinden in liefde en in het leven.
Want misschien verschillen we uiteindelijk veel minder van elkaar dan we denken.
Liefde blijft liefde. Verlangen blijft verlangen. En de zoektocht naar jezelf kent geen hokje.
Waarom deze verhalen: Verhalen die er nog niet waren
De romans van Frank vormen een bewust tegenwicht tegen veel van de verhalen die al zijn geschreven. Ze raken soms aan dezelfde thema’s, maar vertellen andere verhalen. Met andere mensen, andere keuzes en een ander perspectief.
Zijn personages hoeven niet te vechten met zichzelf, of om wie ze zelf zijn. Frank schrijft niet over een innerlijke strijd met hun seksualiteit, gerechtigheid, maar over de wereld om hen heen die soms tegenwerkt, soms afstoot. Het gaat over de verwachtingen van anderen, de vooroordelen, relaties en over de soms ingewikkelde strijd om jezelf te kunnen zijn.
Zijn personages zijn sterke mensen. Mensen die soms twijfelen, struikelen vallen, langzaam opstaan en zoeken, maar uiteindelijk keuzes durven te maken. Zij doen dit niet voor een ander uit gemak, maar voor zichzelf. Vanuit een diepe kracht van zelfontwikkeling en zelfbescherming.
Daarin zit voor Frank de kern van zijn verhalen: jezelf niet kleiner maken om in de wereld van een ander te passen.
Deze romans zijn de verhalen die Frank, zoals hij zelf zegt, in de bibliotheek heeft gemist toen hij zelf een tiener was. Verhalen waarin mannen die van mannen houden niet alleen hoeven te worstelen met hun seksualiteit, maar waarin ruimte is voor liefde, verlangen, avontuur, twijfel, kracht en geluk. Verhalen waarin ze gewoon zichzelf mogen zijn.
En met zijn rijke verbeelding weet Frank één ding zeker: er zijn nog genoeg verhalen te vertellen.
Misschien juist de verhalen die we nog te weinig hebben gelezen.